چند روزه بد جوری با خودم 1 کلنجار می رم ، هر گوشه دلم یک خبری هست . یک سری برنامه برای خودم داشتم که متاسفانه فعلا بعضی هاشون را باید حذف کنم. بخاطر همین یکم 1 ام قاطی پاطی شده. بخاطر همین دائم دارم فکر می کنم.
می خوام یک مسیر درست را انتخاب کنم . میخواهم با اطمینان قدم بعدی ام را بردارم .نمی دانم چقدر موفق میشم . اما حس تولی دلم بد جوری داره داغونم میکنه .
توی روزهای گذشته یک سری 1ی ها را خودم برای اولین بار به طور کامل قطع کردم . انقدر مصمم بودم که تمام چت های واتس اپ رو هم در جا پاک کردم . چقدر و تا کی خودم را شکنجه کنم .بس دیگه
فقط مونده یک مورد دیگه . اگه بتوانم اون رو هم به طور کامل پاکش کنم فکر کنم شاید یکم راحت بشم . چون نمی خوام الکی انتظار کسی را بکشم ، چون دیگه منتظر نمی مانم که برم توی آغوشش و پناهم باشه ، نوازشم کنه و منو دوست داشته باشه .
قطعاً تنها تر می شم . اما فکر کنم از همان روز اول زندگی من تنهایی قسمتی از تقدیر من بوده . می خوام سعی کنم از همین شرایطم لذت ببرم و دنبال آدمهای گذشته نباشم .
خیلی ساله که می خواهم عوض بشم . خیلی هم سعی کردم . اما اینبار می خوام پوست بندازم و قالبم را عوض کنم .
باید تا خیلی دیر نشده یاد بگیرم زندگی کنم و از لحظه هام لذت ببرم .من زندگی رو دوست دارم . حالا اشکالی نداره که کسی توی این دنیا منو دوست نداره.
برچسب:
نویسنده: لیلا محمدپور